"Siostry" Lori Lansens

Podnieś prawą rękę. Przyciśnij nasadę dłoni do płatka prawego ucha. Zakryj je i rozpostrzyj palce - w tym miejscu jestem złączona z siostrą...

Ruby i Rose mają wspólny krwiobieg, oprócz kości czaszki łączy je też wspólna sieć stu żył. Choć tkanka mózgowa jest zespolona, mózgi funkcjonują oddzielnie i jak mówi Rose nasze myśli należą do nas.
Siostry nie mogą bezpośrednio spojrzeć sobie w oczy, ale nie potrzebują lustra, żeby wiedzieć co myśli druga.
Historię poznajemy z perspektywy silniejszej z sióstr Rose, która dźwiga na biodrze mniejszą Ruby, ale i Ruby wtrąca swoje trzy grosze i pisze pewne rozdziały z własnego punktu widzenia.
Dziewczynki przyszły na świat w czasie tornada, które nawiedziło hrabstwo Baldoon i trafiły pod opiekę państwa Darlene, pielęgniarki cioci Lovey i jej męża Słowaka Stasha. I to było najlepsze co je mogło spotkać, na lepszych opiekunów trafić nie mogły. Obdarzone ogromną bezwarunkową miłością są szczęśliwe.
Ciocia Lovey nie użala się nad losem sióstr, przeciwnie, zapewnia je o ich niezwykłości i wyjątkowości. Zachęca do samodzielności i rozwijania zainteresowań. Siostry bardzo się od siebie różnią. Rose jest molem książkowym, lubi sport. Ruby zamiast książek woli oglądać telewizję, wierzy w duchy i reinkarnację i interesuje się historią Indian.

Lori Lansens stworzyła interesującą i wciągającą opowieść  o życiu sióstr syjamskich, choć jest to fikcja literacka, w ogóle tego nie czuć, czyta się tę historię, a raczej autobiografię Rose, jakby wydarzyła się naprawdę. Nie ma tu zbędnej ckliwości, czy momentów w których ze wzruszenia łzy nam polecą ciurkiem, przeciwnie, nie raz i nie dwa czytelnik się uśmiechnie, bo siostry cieszą się życiem, nie potrzebują współczucia, a ich występ przy księżycu na Słowacji ani chybi przeszedł do historii Grozova, rodzinnej miejscowości wujka Stasha.
Siostry się kłócą, robią sobie małe psikusy, nie stronią od złośliwości, a czasami wręcz dochodzi do drobnych rękoczynów. Przeżywają swoje pierwsze doświadczenia erotyczne. Metody wychowawcze cioci Lovey wydaja się czasem drastyczne, ale to właśnie dzięki nim Rose i Ruby doskonale sobie poradziły w dorosłym życiu.

Siostry to nie tylko opowieść o ułomności, trudnych warunkach życia, to przede wszystkim historia o życiu na przekór szansom, o głębokiej siostrzanej miłości, o kompromisach i o życiu naprawdę razem od początku do końca.

...Rose powiedziała, że żałuje, że nie zrobiła w życiu niczego heroicznego. Cóż, raczej nie mogła się wdrapać na drzewo, by uratować kota, ani pójść na studia medyczne i prowadzić ważnych badań nad rakiem. Ale Rose była moją siostrą. Myślę, że to heroizm...